கடலைத் தின்னும் கோட்டைக் கனவு — மீனவர்களின் வாழ்வை விழுங்கும் ‘நவீன’ தலைமைச் செயலகம்

சென்னை கோட்டை — அதாவது புனித ஜார்ஜ் கோட்டை — நானூறு ஆண்டுகளாகத் தமிழ் மண்ணின் அதிகார மையம். காலனிய ஆட்சியாளர்கள் கடலைப் பார்த்துக் கட்டிய கோட்டை அது; கடல் வழியே வந்த வணிகக் கொள்ளையர்களின் பாதுகாப்பு அரண். அந்தக் கோட்டையிலிருந்து இன்றுவரை ஆட்சி நடக்கிறது. இப்போது விஜய் அரசு சொல்கிறது — கோட்டையை விட்டு, கடலோரமே போய் ₹1,200 கோடிக்குப் புதுக் கோட்டை கட்டுவோம் என்று.

யாருக்காக இந்தக் கனவு? பட்டினப்பாக்கம் ஃபோர்ஷோர் எஸ்டேட்டின் 25 ஏக்கர் நிலம், தலைமுறை தலைமுறையாக மீனவர்கள் வாழ்ந்து, மீன் பிடித்து, மீனை உலர்த்தி விற்று வரும் மண். 1958-இல் அவர்களை இடம்பெயரச் செய்தபோது ‘சிறந்த வீடுகள்’ என்று வாக்குறுதி அளித்த அரசு, அறுபதாண்டுகளாக அந்த வாக்குறுதியை மறந்துவிட்டது. 2004 சுனாமி இடித்த வீடுகள் இன்னும் இடிந்த நிலையிலேயே கிடக்கின்றன. இப்போது அதே அரசு, அதே மக்களின் கடற்கரையைப் பிடுங்கி, அங்கே ஆட்சியாளர்களுக்கான அரண்மனை கட்ட நினைக்கிறது.

இது வெறும் நிலப் பிரச்சினை அல்ல; அதிகாரத்தின் அழகியல் பிரச்சினை. கடலைப் பார்த்த அரசு மாளிகை — யாரைக் கவர வேண்டும்? மக்களையா, இல்லை முதலீட்டாளர்களையும் சுற்றுலாப் பயணிகளையும்? பெரியார் சொன்னார் — அதிகாரம் மக்களிடமிருந்து தொலைவில் செல்லச் செல்ல, அது மக்களுக்கு எதிரானதாக மாறும். அண்ணா சொன்னார் — ஆட்சி என்பது மக்களின் வீட்டு வாசலில் இருக்க வேண்டும், கடலோர மாளிகையில் அல்ல.

இன்னொரு பக்கம், இந்த அரசின் ‘முடிவெடுக்கும்’ பாணியும் வெளிப்படுகிறது. முதலில் செப்டம்பர் 8-இல் அரசாணை; எதிர்ப்பு எழுந்ததும், “இன்னும் டி.பி.ஆர். நிலையில்தான், முடிவாகவில்லை” என்று பின்வாங்கல்; செப்டம்பர் 24-இல் “மாற்று இடங்கள் ஆராயப்படும்” என்று அறிக்கை. ஆர்.டி.ஐ. விலக்கு அரசாணையில் நடந்ததே இதுதான் — முதலில் உத்தரவு, பிறகு எதிர்ப்பு, பிறகு யு-டர்ன். இது ஆட்சியா, இல்லை ‘டிரையல் அண்ட் எரர்’ நாடகமா?

மீனவர்கள் கேட்பது எளிமையானது: அரசாணையை ரத்து செய்; எங்கள் நிலத்துக்குப் பட்டா கொடு; இடிந்த வீடுகளைக் கட்டிக் கொடு. இந்த மூன்று கோரிக்கைகளில் ஒன்றைக்கூட நிறைவேற்றாமல், அவர்களின் கடல்மண்ணில் அரச மாளிகை கட்டுவது — இதுதான் ‘மக்கள் ஆட்சி’யின் இலக்கணமா?

திராவிட இயக்கம் கடலோர மக்களின் இயக்கம். கடலை நம்பி வாழும் மக்களின் மண்ணைப் பறித்து அதிகார மாளிகை கட்டுவது, திராவிட அரசியலின் ஆன்மாவுக்கே எதிரானது. அரசு இந்தக் கனவைக் கைவிட வேண்டும் — இல்லையேல், கடல் மக்கள் தங்கள் கனவைக் காப்பாற்றிக் கொள்வார்கள்; வரலாறு அதைத்தான் சொல்கிறது.