வாக்குறுதி தூய்மை, செயல் அழுக்கு: பண அரசியலின் முன் தோற்றுப்போன 'தூய்மையான சக்தி'

'நாங்கள் தூய்மையான சக்தி; ஓட்டுக்குப் பணம் கொடுக்க மாட்டோம்' — ஏப்ரல் தேர்தலில் விஜய் அளித்த இந்த வாக்குறுதிதான் த.வெ.க.வின் அரசியல் மூலதனம். ஆனால் அக்டோபர் இடைத்தேர்தல் களத்திலிருந்து வரும் செய்திகள் அந்த மூலதனத்தைக் கரைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. த.வெ.க.வுக்கு வெளியிலிருந்து ஆதரவு அளிக்கும் இடதுசாரிகளே, 'பணம் வழங்குவதில் எல்லா கட்சிகளையும் விட த.வெ.க.வே முதலிடம்' என்று குற்றஞ்சாட்டியுள்ளனர். அதிமுக தேர்தல் ஆணையத்திடம் புகார் அளித்துள்ளது. இது வெறும் எதிர்க்கட்சி அரசியல் அல்ல; இது ஒரு வாக்குறுதியின் மரணச் சான்றிதழ்.

பண அரசியல் தமிழ்நாட்டுக்குப் புதிதல்ல. ஆனால் 'தூய்மை'யைத் தனது அடையாளமாகக் கட்டமைத்த ஒரு கட்சி, அதே பழைய விளையாட்டில் இறங்கும்போது அது இரட்டைத் துரோகம். முதலாவது, வாக்காளர்களிடம் செய்த துரோகம் — மக்களின் தீர்ப்புக்கு விலை பேசுவது ஜனநாயகத்தையே விலைக்கு வாங்குவது. இரண்டாவது, தனது சொந்த அடிப்படை ஆதரவாளர்களிடம் செய்த துரோகம் — மாற்றத்தை நம்பி வந்த இளைஞர்களுக்கு, 'இதுவும் அதே பழைய அரசியல்தான்' என்ற செய்தியைத் தருவது.

வாக்குறுதிகள் இலவசம்; ஆட்சி விலைமதிப்பற்றது. ரீல்ஸில் தூய்மையாகத் தோன்றுவது எளிது; களத்தில் தூய்மையாக இருப்பதுதான் கடினம். 150 நாள் வேலை வாக்குறுதி 10 நாள்களாகச் சுருங்கியதும், பயிர்க்கடன் தள்ளுபடியில் அடுத்தடுத்த யு-டர்ன்களும், இப்போது பண விநியோகக் குற்றச்சாட்டும் — இவை தனித்தனி சம்பவங்கள் அல்ல; ஒரே மாதிரியின் வெளிப்பாடுகள்: வாக்குறுதி பெரிது, செயல் சிறிது.

ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கை — ஒரு வாக்கு, ஒரு குரல், விலை பேச முடியாதது. அந்த நம்பிக்கையைக் காப்பது தேர்தல் ஆணையத்தின் கடமை மட்டுமல்ல; வாக்காளர்களின் கடமையும் கூட. அக்டோபர் 6-இல் மக்கள் தரும் தீர்ப்பு, பணத்திற்கான தீர்ப்பாக இருக்கக்கூடாது; வாக்குறுதி மீறலுக்கான தீர்ப்பாக இருக்க வேண்டும்.