கருத்து: வாக்குறுதி என்பது கடன் — விவசாயியிடம் கடன் வாங்கிய அரசு

தேர்தல் வாக்குறுதி என்பது வெறும் பேச்சு அல்ல; அது மக்களிடம் வாங்கிய கடன். வங்கிக் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தாதவனை 'கடன் தவறியவன்' என்று அழைக்கும் சமூகம், வாக்குறுதியை நிறைவேற்றாத அரசை என்னவென்று அழைக்கும்? இந்தக் கேள்வியை தாராபுரம் விவசாயிகள் இன்று தமிழக அரசிடம் கேட்கிறார்கள். தேர்தல் காலத்தில் "சிறு, குறு விவசாயிகளுக்கு 100% பயிர்க்கடன் தள்ளுபடி" என்று முழங்கியவர்கள், ஆட்சிக்கு வந்ததும் கணக்கு வழக்குகளைப் பேசத் தொடங்கிவிட்டார்கள். முதலில் ₹50,000 வரை முழுத் தள்ளுபடி, பிறகு ₹75,000 வரை, பிறகு ₹1 லட்சத்துக்கு மேல் கடன் பெற்றவருக்கு ₹35,000 மட்டும் — இது தள்ளுபடியா, அல்லது தள்ளுபடி என்ற பெயரில் நடக்கும் கணக்குப் பித்தலாட்டமா? பெரியார் சொன்னார்: விவசாயிதான் இந்த நாட்டின் முதுகெலும்பு. அந்த முதுகெலும்பை ஒடிக்கும் அரசியல், எந்தக் கொள்கையைப் பேசினாலும் வெறும் வாய்ச்சவடால்தான். பயிர்க்கடன் அதிகம் வழங்கப்படும் மார்ச் மாதத்தையே தள்ளுபடி வரம்பிலிருந்து விலக்குவது எந்த நியாயத்தில் சேரும்? ஜூன் 19-க்குள் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்திய நேர்மையான விவசாயிக்கு எந்த நிவாரணமும் இல்லை என்பது, நேர்மையைத் தண்டிக்கும் அரசியல் அல்லவா? பால் மாடுகளுக்குக் கடன் வாங்கிய விவசாயி விவசாயி இல்லையா? ஓய்வூதியம் வாங்கும் விவசாயி விவசாயி இல்லையா? விதிமுறைகள் என்ற பெயரில் இவர்களை ஒவ்வொருவராக விலக்குவது, வாக்குறுதியைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கொல்வதற்குச் சமம். அரசு தனக்கு 'கட்டுப்பாடுகள்' இருப்பதாகச் சொல்லலாம். ஆனால் வாக்குறுதி கொடுக்கும்போது அந்தக் கட்டுப்பாடுகள் எங்கே போயின? வாக்கு கேட்கும்போது 100%, ஆட்சிக்கு வந்ததும் ₹35,000 — இதுதான் 'தூய அரசியலா'? விவசாயிகள் கேட்பது எளிமையானது: சொன்னதைச் செய்யுங்கள், அல்லது செய்ய முடியாது என்று நேர்மையாக ஒப்புக்கொள்ளுங்கள். விதிமுறைக் கணக்குகளால் வாக்குறுதியை மூடி மறைக்க முடியாது. கடன் வாங்கியவன் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும் — இது வங்கிக்கு மட்டுமல்ல, அரசுக்கும் பொருந்தும்.