ஆட்சியா? விளம்பரமா? — ‘ரீல்ஸ் முதல்வர்’ காலத்து அரசியல்

‘ரீல்ஸ் முதல்வர்’ — இந்த வார்த்தை இப்போது தமிழ்நாடு அரசியலில் பரபரப்பாகப் பேசப்படுகிறது. தாராபுரம் பிரசாரத்தில் திமுக தலைவர் ஸ்டாலின் உதிர்த்த இந்தச் சொல், வெறும் தேர்தல் கிண்டல் அல்ல; இன்றைய அரசியலின் ஆழமான நோயைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது — ஆட்சி என்பது செயலா, விளம்பரமா என்ற கேள்வி.

ரீல்ஸ் என்பது சில நொடிகள். வெட்டு, இசை, வடிகட்டி — எல்லாம் சரியாக அமைந்தால் கைதட்டல் கிடைக்கும். ஆனால் ரேஷன் கடை வரிசையில் நிற்கும் தாய்க்கு, மின்வெட்டில் படிக்கும் மாணவனுக்கு, விலைவாசி உயர்வில் தவிக்கும் கூலித் தொழிலாளிக்கு ரீல்ஸ் சோறு போடாது. அவர்களுக்குத் தேவை தீர்வு — திரையில் தெரியும் முகம் அல்ல.

ஆட்சியை ஷூட்டிங் ஸ்பாட் போல் நடத்துவது என்ற விமர்சனம் கவனிக்கத்தக்கது. ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் எல்லாம் திட்டமிட்டபடி நடக்கும்: வசனம் எழுதப்பட்டிருக்கும், காட்சி மீண்டும் எடுக்கப்படும், தவறுகள் வெட்டப்படும். ஆனால் நிஜ வாழ்க்கையில் டேக்-2 கிடையாது. மின்சாரம் போனால் போனதுதான்; விலை ஏறினால் ஏறியதுதான்; வேலை போனால் போனதுதான். இந்த நிஜத்தை மறைத்து, திரையில் மட்டும் எல்லாம் சரியாக இருப்பதாகக் காட்டுவதுதான் விளம்பர அரசியல்.

தமிழ்நாட்டின் ஜிஎஸ்டி வருவாய் மூன்று மாதங்களாகச் சரிந்து வருகிறது என்ற குற்றச்சாட்டு வெறும் எண் அல்ல; அது பொருளாதார நிர்வாகத்தின் தோல்விக்கான அறிகுறி. எண்களை விளம்பரத்தால் மறைக்க முடியாது. மளிகைக் கடையில் விலை கேட்கும் சாதாரண மனிதனின் கேள்விக்கு, ரீல்ஸில் பதில் இல்லை.

பெரியார் கற்றுத் தந்த பகுத்தறிவு இங்குதான் தேவைப்படுகிறது: அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேள், வணங்காதே. திரையில் தெரியும் நாயகனை அரசியலிலும் நாயகனாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை, ஜனநாயகத்துக்கு ஆபத்து. அண்ணாவும் கலைஞரும் கட்டிய திராவிட அரசியல், மக்கள் நலனை மையமாகக் கொண்டது — மேடை வெளிச்சத்தை அல்ல. அறிவிப்புகள் வரலாம்; ஆனால் அடிப்படைக் கேள்வி ஒன்றுதான்: மக்களின் வாழ்க்கை மாறியதா?

‘ரீல்ஸ் முதல்வர்’ என்ற சொல் ஒரு கட்சியின் தாக்குதல் ஆயுதமாக இருக்கலாம். ஆனால் அது எழுப்பும் கேள்வி அனைத்து ஆட்சியாளர்களுக்கும் பொருந்தும்: ஆட்சி என்பது மக்களுக்கானதா, கேமராவுக்கானதா?